Przejdź do treści

Dziedzictwo

Historia cerkwi

Siedem wieków jednej świątyni: od katolickiego kościoła z XIII w., przez zbór ewangelicki, po łemkowską cerkiew.

Historia naszej świątyni jest niezwykła nawet jak na polskie zabytki. Kamienny kościół w Brzozie wzniesiono pod koniec XIII wieku — w stylu późnoromańskim, z pieczołowicie obrobionych kwadr granitowych i cegły. Nad zachodnią częścią wznosi się prostokątna wieża o konstrukcji ryglowej (szachulcowej), obita gontem.

Przez stulecia była kościołem katolickim, a po reformacji — świątynią ewangelicką. W 1751 roku gruntownie ją przebudowano z inicjatywy generała porucznika Erdmanna Ernsta von Rüitza: powiększono okna, dodano wieżę dzwonniczą oraz przybudówkę z kryptą i lożą patrona.

Po II wojnie światowej świątynia stała pusta. Nowe życie przyniosła jej akcja „Wisła”: w 1947 roku przymusowo przesiedlono na te ziemie Łemków. W 1952 roku erygowano prawosławną parafię św. Archanioła Michała, a poewangelicki kościół zaadaptowano na cerkiew. Od 2001 roku powstaje we wnętrzu ikonostas.

Wspólnota przeniesionych korzeni

Łemkowie w Brzozie

Łemkowie to rusińska grupa etniczna z Beskidu Niskiego — z wsi takich jak Żdynia, Śnietnica, Regetów, Brunary, Kunkowa, Bartne, Folusz czy Krempna. W 1947 roku, w ramach akcji „Wisła”, zostali przymusowo wysiedleni ze swoich gór i rozproszeni po Ziemiach Zachodnich.

W samym powiecie strzeleckim osiedlono około 1560 osób. To oni przynieśli prawosławie do Brzozy — i to dzięki nim niemiecki, poewangelicki kościół stał się cerkwią, w której do dziś rozbrzmiewa wschodni śpiew.

Średniowieczne mury obronne Strzelec Krajeńskich — kontekst okolicy
zdjęcie ilustracyjne Okolica — Strzelce Krajeńskie · fot. Nataniel M. C. / CC BY 4.0, Wikimedia Commons (mury obronne Strzelec Krajeńskich)

Kalendarium

Siedem wieków jednej świątyni

koniec XIII w.

Granitowa świątynia

Z pieczołowicie obrobionych kwadr granitowych i cegły powstaje późnoromańska świątynia — pierwotnie kościół katolicki. To ona, po siedmiu wiekach, stanie się cerkwią.

XVI w.

Czasy reformacji

Po reformacji kościół przechodzi w ręce wspólnoty protestanckiej (ewangelickiej) i służy jej przez kolejne stulecia.

1751

Przebudowa von Rüitza

Gruntowna przebudowa z inicjatywy generała porucznika Erdmanna Ernsta von Rüitza: powiększono okna, dodano wieżę dzwonniczą oraz przybudówkę z kryptą i lożą (emporą) patrona od strony północno-wschodniej.

1947

Akcja „Wisła”

W ramach przymusowej akcji przesiedleńczej Łemkowie trafiają na Ziemie Zachodnie. W samym powiecie strzeleckim osiedlono około 1560 osób — to oni przyniosą tu prawosławie.

1952

Narodziny parafii

Zostaje erygowana prawosławna parafia św. Archanioła Michała. Nieużytkowany po wojnie poewangelicki kościół w Brzozie zostaje zaadaptowany na cerkiew.

1964 i 1976

Zabytek pod ochroną

Świątynia zostaje wpisana do rejestru zabytków — jako cenny przykład średniowiecznej architektury sakralnej Ziemi Lubuskiej.

1974 i 1995

Renowacje

Kolejne prace remontowe utrwalają zabytkową bryłę: granitowe mury i ryglową wieżę obitą gontem.

1999

Ks. Artur Graban

Opiekę nad parafią obejmuje ks. mitrat Artur Graban — Łemko urodzony i wychowany w Krynicy.

od 2001

Powstaje ikonostas

We wnętrzu rośnie ikonostas — pisany przez absolwentów Studium Ikonograficznego w Bielsku Podlaskim. Bizantyjskie serce w romańskich, granitowych murach.

Poczet proboszczów

Parafię prowadzili kolejno: ks. Mikołaj Poleszczuk (1952–1958), ks. Chrysanf Jaworski (1958), ks. Włodzimierz Kochan (1958–1999), a od 1999 roku — ks. mitrat Artur Graban, Łemko urodzony i wychowany w Krynicy.

Świątynia jest wpisana do rejestru zabytków (1964 i 1976) jako cenny przykład średniowiecznej architektury sakralnej regionu. Renowacje przeprowadzono w latach 1974 i 1995.