Czym jest osteopatia?

Badanie osteopatyczne ma na celu odnalezienie pierwotnej dysfunkcji w organizmie, która często jest odległa w czasie i na pierwszy rzut oka wydaje się niezwiązana z bieżącymi dolegliwościami. Może to być wynik wcześniejszych urazów — także okołoporodowych — operacji, infekcji, stylu życia, pracy czy stresu.

Zasady osteopatii

• Organizm stanowi jedność.
• Struktura i funkcje ciała są ze sobą powiązane.
• Ciało posiada zdolności autoregulacyjne, samoleczenia oraz utrzymania homeostazy.
• Naturalne siły organizmu, odpowiednio pobudzone, mogą przezwyciężyć chorobę.

Kim jest osteopata?

Osteopata to więcej niż masażysta czy terapeuta manualny. Jego praca opiera się na rozległej wiedzy z zakresu anatomii (topograficznej, czynnościowej, palpacyjnej), fizjologii, biomechaniki oraz patofizjologii. Kształcenie osteopatów obejmuje rozwijanie precyzyjnych umiejętności manualnych i szczegółowej diagnostyki różnicowej.

Skąd wzięła się osteopatia?

Osteopatia narodziła się w Stanach Zjednoczonych ponad sto lat temu. Jej ojcem był lekarz Andrew Taylor Still (1828–1917), który po osobistej tragedii — epidemia zapalenia opon mózgowych zabrała mu żonę i troje dzieci — zwątpił w skuteczność ówczesnych metod leczenia. Rozpoczął badania nad biomechaniką i anatomią, formułując zasady nowego systemu medycznego. Zamiast koncentrować się na wyizolowanych objawach, osteopatia bierze pod uwagę całą kondycję człowieka — jesteśmy jednością psychofizyczną.

Blizny a osteopatia

Blizna — po urazie czy operacji — może mieć wpływ nie tylko na estetykę. Układ powięziowy otacza narządy, nerwy i naczynia, dlatego blizna potrafi wpływać na ból, funkcje narządów wewnętrznych czy ograniczenia ruchu, czasem w odległych częściach ciała. Odpowiednie opracowanie blizn w kluczowych anatomicznie miejscach to ważna część terapii osteopatycznej.